Stranden & calas
Jávea heeft maar één zandstrand en dat is geen nadeel. Juist de kiezelbaaien en rotsplateaus maken deze kust zo bijzonder, met water waar je in de zomer meters diep kunt kijken. Hieronder alles wat je moet weten, inclusief de eerlijke verhalen over parkeren.
Het enige zandstrand van het dorp, zo'n vierhonderdvijftig meter goudkleurig zand met een boulevard vol restaurants erachter. Ondiep en veilig, dus ideaal met kinderen, en in het hoogseizoen compleet uitgerust met strandwachten. Het strand heeft een Blauwe Vlag.
Lees verder →
De beroemdste baai van de streek, en terecht: wit kiezelstrand tussen dennenhellingen en water dat van turquoise naar diepblauw loopt. Perfect om te snorkelen of een kajak te huren en de zeegrotten op te zoeken. Bij het strand zit een restaurant dat bekendstaat om zijn paella.
In de zomer is de toegangsweg afgesloten met een slagboom. Er zijn maar zo'n honderddertig betaalde parkeerplekken van rond de negen euro per dag en reserveren kan niet, dus kom voor negen uur of peddel er vanaf zee naartoe.
Lees verder →
De baai met de witte vissershuisjes met blauwe deuren die je van elke ansichtkaart kent. Het snorkelen rond het eilandje voor de kust is het beste van Jávea. Je kunt er ook prachtig naartoe lopen vanaf de mirador Creu del Portitxol.
Ook hier regelt een slagboom de zomertoegang, met nog geen zestig parkeerplekken, minder dan bij Granadella. Vroeg komen of wandelen is het devies.
Lees verder →
Het strand van de havenwijk, op loopafstand van terrassen en winkels. Grind in plaats van zand, maar daardoor ook helder water en veel minder gedoe. Handig als je in de buurt logeert of de dag wilt afsluiten op de boulevard.
Lees verder →
Twee kleine baaien van kiezel en witte rots aan het einde van de kustweg, verbonden door een rotspunt. Geen voorzieningen en geen strandwacht, wel kraakhelder water en rust. Kom op tijd, de parkeerplekken langs de weg zijn snel vol.
Lees verder →
Misschien wel de mooiste baai van allemaal, onder de kliffen van Cap Negre. Maar let op: de toegang over land is al jaren officieel afgesloten vanwege vallend gesteente, en daar wordt op gehandhaafd. Wie er toch wil zwemmen, gaat met een kajak of bootje vanaf zee.
Lees verder →
Twee kilometer vlakke fossiele rots tussen de haven en de Arenal, waar de locals zwemmen. In de zomer verschijnen de houten chiringuitos en die zijn een instituut op zich: een glas wijn bij zonsondergang met je voeten bijna in het water. Waterschoenen zijn hier geen overbodige luxe.
Lees verder →
Nog eens bijna twee kilometer tosca-rots ten zuiden van de Arenal, met sporen van Romeinse steengroeven. Geen strandwacht, geen bars, weinig mensen. In de zomer worden er trappetjes geplaatst zodat je makkelijk het water in komt. Dit is de plek voor wie de drukte zat is.
Lees verder →